یکی از موارد نادرست و ناپسندی را که در بعضی از خانواده ها می توان مشاهده نمود این است که زن و مرد از لحاظ اقتصادی و مالی از یکدیگر جدا هستند. و به قولی جیبشان از هم جدا و سوا است.

زن یا مرد هر کدام به تنهایی اموال مختص خود و حسابهای جدا از یکدیگر دارند و مال من، سهم من و پول من در بینشان حکمفرماست.

و در بسیاری از موارد، زشت تر و ناپسندتر وقتی است که حتی دیده شده زن یا مرد مسائل مالی شان را از یکدیگر پنهان می کنند.

به نظر من این گونه اعمال ناشایست نشانگر عدم یکرنگی و صمیمیت در بین زوجین می باشد. زیرا وقتی دو نفر از نظر روحی و عاطفی و جسمی با یکدیگر یکی می شوند چه لزومی دارد که از لحاظ مالی از همدیگر جدا باشند؟ زن و مرد وقتی ازدواج می کنند باید من ها را کنار بگذارند و ما شوند و بدانند هر چه در زندگی بدست می آورند متعلق به خانواده و برای بهتر شدن زندگی خانوادگی است که در نهایت هم برای فرزندان می باشد. لذا جدایی مالی و اقتصادی نشان دهنده یک نوع عدم اعتماد است.

در بسیاری از موارد شاهد بوده ام که خانمها علاقه خاصی دارند که سند اموال به نامشان باشد و یا حساب بانکی و جواهرات مختص خود را داشته باشند! که البته در بعضی موارد این یک خصوصیت مال اندوزی و یک خصلت مادی گرایی مختص هرشخصی می تواند باشد ولی در بسیاری از موارد دلیل این کار این است که چون زنها به آینده اعتماد ندارند و از طرفی به قانون گزاران جا معه هم اعتماد ندارند لذا با چنین کارهایی می خواهند آینده نگری کرده و آینده مالی خود را تضمین نمایند.

من به نوعی قانون گذاران جامعه را مقصر این بی اعتمادی می دانم . زیرا شاهد بوده ام زنهایی پس از طلاق با توجه به این که در طول زندگی مشترک زحمات زیادی را هم متحمل شده اند مجبور شده اند بخاطر مسائلی از حق و حقوق خود بگذرند و بدون هیچ پشتوانه مادی زندگی کنند و یا دیده ام زنهایی را که همگام با مرد در زندگی زناشویی زحمت کشیده اند و اموالی را جمع نموده اند ولی پس از مرگ مرد ، زن از دیگر اعضای خانواده ارث کمتری را برده است و مجبورشده است دوران تنهایی خود را به سختی سپری کند.

این قبیل مسائل باعث می شوند زنان به فکر آینده مالی خود باشند و اگر قانون گذاران قانون عادلانه ای را تدوین می کردند شاید نگرش زنان به مسائل مادی تغییر اساسی می نمود. که در این باب باید قوانین را مقصر دانست.

از طرفی بعضی زنها به همسر خود اعتماد ندارند لذا آینده نگری مادی می کنند در این باب باید گفت اگر ما در انتخاب و ازدواج خود همه نکاتی را که در ابتدای مباحث این وبلاگ عنوان شده  رعایت کنیم و ازدواج درستی داشته باشیم مطمئنا" با وجود ایمان و اعتماد و عشق دیگر نیازی به جدایی نیست و در همه حال من ها ، ما می شوند.

از طرفی برای آن که زن و مرد احساس اجحاف در حق یکدیگر را نداشته باشند از آنجا که وقتی ازدواج می کنند در هر لحظه با هم در طی طریق زندگی گام برمی دارند بهتر است هر آن چه دارند را از آن یکدیگر بدانند و با یکدیگر در همه چیز شریک باشند.

متاسفانه کسانی که اموالشان را از یکدیگر جدا می دانند در بین شان نوعی سردی حس می شود و فرزندانشان هم دچار مشکل می شوند و به نوعی احساساتشان نسبت به پدر یا مادر فرق می کند و عکس العملها و جهت گیریهای فرزندان هم در این مقوله قابل بررسی است که در بحث ما نمی گنجد و امیدوارم خوانندگان محترم خودشان به بررسی این موارد و حالات بپردازند و به نتیجه برسند.